از آنجائيكه هدف رهروئي تزكيه ضمير خود آگاه مي باشد، مي بايستي مرتبا ضمیر خودآگاه را برای هدایت رهرویی مورد استفاده قرار بدهيم، و اين ضمير خودآگاه است كه تصميم گيرنده مي باشد و نبايستي همه چيز را به ضمير ناخودآگاه منتقل كرد، و گرنه ضمير ناخودآگاه تزكيه نموده و يك روز گونگ را با خود برداشته و به بالا مي رود و براي جسم و ضمير خودآگاه چيزي باقي نمي ماند(ضمير نا خودآگاه ما اصولا با هوش تر از ضمير خودآگاه مي باشد و در بعدي بالاتر از آن قرار دارد)... وقتي كه فالون گونگ را تمرين مي كنيم نبايستي موجوديت خود را از دست بدهيم، فراموش كردن خود بر طبق فالون گونگ دافا نيست، انسان وقتي كه تمرين مي كند بايد ذهني روشن داشته باشد . يك رهرو وقتي كه ضمير خودآگاه قويي داشته باشد اشتباه نمي كند، چيزهاي معمولي به او صدمه وارد نمي آور ند، اما اگر ضمير خودآگاه او خيلي ضعيف باشد امكان ظاهر شدن چيزي كه مسلط به او گردد مي رود.(فالون گونگ _ لی هنگجی، ص 21)

تحقیقات انجام شده در زمینه تاثیر شگرف تمرینات فالون گونگ بر روی تمرین کنندگان

 منبع: وبلاگ سکوت درون

 بدیهی است که ذکر روشهای یاد شده در جهت نیل به "سکوت درون" به معنای تایید مکتب یا آیینی که آن روش را معرفی کرده است نمی باشد. همانطور که برای استفاده از نظریه اینشتین نیاز نیست مثل او یهودی باشیم. و اینکه ما صرفا به معرفی انواع روش ها می پردازیم و این به معنای تایید این روش ها نیست و مسئولیت استفاده از آنها بر عهده خود خواننده گرامی می باشد. با تشکر